Als enig kind groeide ik voornamelijk op bij mijn moeder. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik twee jaar oud was. Toen ik vier jaar was, kreeg mijn moeder een nieuwe partner. Deze man was gewelddadig en mishandelde haar regelmatig. Als jong kind was ik getuige van ernstige situaties waarbij hij haar bedreigde met een revolver. Hoewel ik niet volledig begreep wat er gebeurde, hebben deze ervaringen een diepe indruk op mij achtergelaten. Later hertrouwde mijn moeder met een man die mij liefde, aandacht en stabiliteit gaf. Met hem bouwde ik een hechte band op. Inmiddels zijn zowel mijn moeder als mijn stiefvader overleden. De relatie met mijn biologische vader was jarenlang afstandelijk, maar de afgelopen jaren hebben wij elkaar teruggevonden en is er een sterke band ontstaan.

Op school werd ik vaak gepest vanwege mijn overgewicht. Ik voelde mij buitengesloten en onveilig. Toen ik hulp zocht bij mijn vader, kreeg ik het gevoel dat ik het zelf moest oplossen. Uiteindelijk begon ik voor mezelf op te komen. Dat gaf mij voor het eerst zelfvertrouwen en het gevoel dat ik controle had over mijn leven.

Tijdens mijn puberteit zocht ik aansluiting bij groepen waarin geweld normaal was. Ik vond acceptatie binnen de harde kern van Feyenoord en maakte daar jarenlang deel van uit. Achteraf begrijp ik dat ik vooral op zoek was naar erkenning en verbondenheid. Een carrière bij Defensie bleek door een lichamelijke beperking niet mogelijk. Rond mijn negentiende begon ik met het gebruik van XTC. Wat begon als experimenteren groeide uit tot een ernstige verslaving aan cocaïne en GHB.

Door mijn verslaving verloor ik steeds meer grip op mijn leven. Ik raakte betrokken bij de drugshandel en kwam in aanraking met criminaliteit. Op mijn vierentwintigste gebruikte ik dagelijks en leefde ik voortdurend in angst en achterdocht. Na een gewelddadig incident en een gevangenisstraf ging ik opnieuw de fout in. Ondanks verschillende kansen bleef ik vastzitten in een patroon van drugsgebruik, criminaliteit en zelfdestructief gedrag.

In 2020 besloot ik hulp te zoeken en liet ik mij opnemen bij Jellinek. Hoewel ik aanvankelijk een jaar clean bleef, volgde daarna een terugval. Uiteindelijk verloor ik mijn woning, belandde opnieuw in de gevangenis en stond zonder perspectief op straat.

Via de reclassering kwam ik in contact met E25. Daar kreeg ik een coach die een belangrijke rol speelde in mijn herstel. Vanaf het eerste moment voelde ik mij gehoord en begrepen. Hij ondersteunde mij niet alleen praktisch, maar was er ook tijdens moeilijke momenten, zoals het overlijden van mijn moeder. Dankzij zijn begeleiding werd ik aangemeld voor een detoxprogramma en later voor een afkickkliniek in Zuid-Afrika.

Na mijn behandeling werd ik geplaatst in een safehouse waar ik nu woon. Inmiddels ben ik een jaar clean. Ik volg een 12-stappenprogramma, bezoek regelmatig meetings en ben gestart met een mbo-opleiding Maatschappelijke Zorg, richting ervaringsdeskundigheid. Daarnaast loop ik stage bij Parnassia op een detoxafdeling.

Mijn grootste droom is om anderen te helpen die worstelen met verslaving. Ik wil mijn ervaringen inzetten om mensen perspectief te bieden. Daarnaast hoop ik een stabiel leven op te bouwen, een gezin te stichten en als ervaringsdeskundige aan het werk te gaan. Voor het eerst in lange tijd kijk ik met vertrouwen naar de toekomst en ben ik dankbaar voor de steun van mijn familie, mijn coaches en iedereen die in mij is blijven geloven.

Wil je het volledige verhaal van Tim lezen of meer verhalen ontdekken? Klik dan op de button hieronder.