“Het vaderschap motiveert mij om het beste uit mezelf te halen.”
Mijn naam is Dani, ik ben 18 jaar oud, heb een vriendin en ben recent vader geworden van een prachtige dochter. De afgelopen jaren zijn niet eenvoudig geweest, maar ik ben trots op de stappen die ik heb gezet en de toekomst die ik voor mezelf aan het opbouwen ben.
Tot mijn twaalfde groeide ik op in een gezin met mijn moeder, stiefvader en jongere broertje. In het begin was er sprake van een liefdevolle thuissituatie, maar dat veranderde toen de relatie tussen mijn moeder en stiefvader verslechterde. Er ontstonden steeds vaker ruzies en mijn moeder werd regelmatig mishandeld. Ik was hier meerdere keren getuige van. Mijn stiefvader gebruikte veel alcohol en drugs, wat zijn gedrag onvoorspelbaar maakte. Hoewel ik zelf niet fysiek mishandeld ben, hebben deze gebeurtenissen diepe emotionele sporen achtergelaten. Ik trok me vaak terug en praatte met niemand over wat er thuis gebeurde.
Uiteindelijk werd de situatie zo onveilig dat mijn moeder, mijn broertje en ik zijn gevlucht. We verbleven op verschillende plekken bij vrienden en familie voordat we een stabiele woonplek vonden. Die periode bracht veel onzekerheid met zich mee. Niet lang geleden ontdekte ik bovendien dat mijn stiefvader niet mijn biologische vader is. Dat nieuws zorgde voor gemengde gevoelens, omdat hij ondanks alles ook momenten had waarop hij een betrokken vaderfiguur was.
Op de basisschool behaalde ik goede resultaten. Leren ging mij gemakkelijk af, maar sociaal had ik het moeilijk. Ik werd gepest vanwege mijn uiterlijk en mijn lange haar. Dit leidde regelmatig tot conflicten en vechtpartijen. Om beter met deze ervaringen om te gaan volgde ik de training Rots en Water, die mij hielp om weerbaarder te worden.
Na de basisschool begon ik aan de havo/vwo. In die periode merkte ik steeds meer hoeveel invloed mijn thuissituatie op mij had gehad. Ik kreeg last van nachtmerries, slaapproblemen en trok mij terug in gamen. Mijn sociale contacten werden minder en ik hield mijn gevoelens voor mezelf. Gelukkig schakelde mijn moeder hulp in en kwam ik terecht bij Impegno. Daar kreeg ik begeleiding en later ook EMDR-therapie om traumatische ervaringen te verwerken.
Via E25 kreeg ik een coach toegewezen met wie ik direct een goede klik had. Hij luisterde naar mij, gaf praktische adviezen en hielp mij met structuur, school en de communicatie thuis. De begeleiding voelde persoonlijk en oprecht. We spraken over moeilijke onderwerpen wanneer dat nodig was, maar deden ook ontspannen activiteiten zoals wandelen of gamen. Zijn steun heeft veel voor mij betekend.
Na twee keer blijven zitten in het vierde leerjaar moest ik stoppen met mijn opleiding. Dat voelde als een teleurstelling, maar bleek uiteindelijk een nieuwe kans. Ik startte met een mbo-opleiding Social Work niveau 4, een richting die goed bij mij past. Mijn ervaringen hebben mij geleerd hoe belangrijk goede ondersteuning kan zijn. Daarom wil ik later zelf anderen helpen.
Momenteel loop ik stage bij Buurtsport van E25. Daar ontwikkel ik mij verder en ontdek ik waar mijn kwaliteiten liggen. Daarnaast werk ik aan mijn persoonlijke ontwikkeling en leer ik beter omgaan met veranderingen en sociale situaties.
Mijn grootste droom is om na mijn mbo-opleiding door te stromen naar de opleiding Toegepaste Psychologie en uiteindelijk kinderpsycholoog te worden. Daarnaast wil ik samen met mijn vriendin een liefdevolle en veilige omgeving creëren voor onze dochter. Het vaderschap motiveert mij om het beste uit mezelf te halen. Ondanks alles wat ik heb meegemaakt, kijk ik met vertrouwen naar de toekomst en ben ik dankbaar voor de hulp en kansen die ik heb gekregen.